Transmisja online na żywo
Transmisja online w niedziele: 7.00, 9.00, 10.30, 12.00, 18.00,
w dni powszednie: 7.00, 18.00 - zapraszamy



PROGRAM PEREGRYNACJI OBRAZU JEZUSA MIŁOSIERNEGO
Parafia pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Klasztor OO. Bernardynów w Opatowie
13–17 października 2026 r.
„Jezu, ufam Tobie!”
13–15 października (wtorek–czwartek)
REKOLEKCJE PRZED PEREGRYNACJĄ
18:00 – Msza Święta z nauką rekolekcyjną.
15 października, 19:00 – Spowiedź święta na zakończenie rekolekcji.
16 października (piątek)
UROCZYSTE POWITANIE OBRAZU JEZUSA MIŁOSIERNEGO
16:30 – Zgromadzenie wiernych przed kościołem i procesyjne przejście na most przy ul. Kościuszki.
17:00 – Uroczyste powitanie Obrazu Jezusa Miłosiernego i procesja do świątyni.
17:20 – Uroczysta Msza Święta na rozpoczęcie peregrynacji.
19:00–07:00 – Całonocne czuwanie modlitewne mieszkańców parafii według wyznaczonego harmonogramu.
17 października (sobota)
DZIEŃ MODLITWY I ZAWIERZENIA BOŻEMU MIŁOSIERDZIU
07:00 – Msza Święta.
08:00–13:00 – Czuwanie modlitewne grup i wspólnot parafialnych.
14:00 – Adoracja Najświętszego Sakramentu.
15:00 – Godzina Miłosierdzia – Koronka do Bożego Miłosierdzia.
15:20 – Uroczysta Msza Święta z wprowadzeniem relikwii św. Siostry Faustyny Kowalskiej, Apostołki Bożego Miłosierdzia, do naszej świątyni.
16:40 – Uroczyste pożegnanie Obrazu Jezusa Miłosiernego i przekazanie go do parafii w Ptkanowie.
Drodzy Parafianie, Przyjaciele i Dobrodzieje naszego Klasztoru!
Niech te święte dni staną się dla całej naszej wspólnoty czasem szczególnej łaski, nawrócenia i pojednania z Bogiem. Otwórzmy nasze serca przed Jezusem Miłosiernym, który przychodzi do nas z darem przebaczenia, pokoju i nadziei.
Niech nikt nie pozostanie obojętny wobec Miłości, która pragnie dotknąć każdego ludzkiego serca.
JEZU, UFAM TOBIE!




Uroczystość odpustowa św. Franciszka z Asyżu
1. Przeżywamy dziś w naszej bernardyńskiej świątyni uroczystość odpustową ku czci św. Franciszka z Asyżu, w szczególnym dla całej Rodziny Franciszkańskiej roku 800-lecia jego śmierci. Dziękujemy wszystkim, którzy przez nowennę, Triduum oraz wczorajsze nabożeństwo Transitus przygotowywali się do dzisiejszego święta.
Dziś po Mszy Świętej o godz. 18.00 zapraszamy na koncert „Ad fontes Bernardinorum” w wykonaniu Schola Gregoriana Sandomiriensis pod kierunkiem Tomasza Sokołowskiego.
Serdecznie witamy w naszej parafii o. Maksymina naszego współbrata posługującego na co dzień w Rzymie, który głosi dziś dla nas słowo Boże. Dziękujemy mu za obecność, wspólną modlitwę i przeżywanie razem z nami franciszkańskiego święta.
2. W liturgii Kościoła w tym tygodniu:
– w poniedziałek, 5 października – wspomnienie św. Siostry Faustyny Kowalskiej, Apostołki Bożego Miłosierdzia. W tym roku przeżywamy je szczególnie, przygotowując się do przyjęcia jej relikwii oraz peregrynacji Obrazu Jezusa Miłosiernego;
– w środę, 7 października – wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Różańcowej;
– w piątek, 9 października – wspomnienie bł. Wincentego Kadłubka, biskupa, patrona naszej diecezji.
3. Trwa październik – miesiąc modlitwy różańcowej. Na nabożeństwa różańcowe zapraszamy codziennie o godz. 17.30. W sposób szczególny modlimy się o pokój na świecie, za naszą Ojczyznę i rodziny oraz o dobre owoce zbliżającej się peregrynacji.
Od środy rozpoczniemy Nowennę do Miłosierdzia Bożego jako duchowe przygotowanie naszej parafii do peregrynacji Obrazu Jezusa Miłosiernego oraz przyjęcia relikwii św. Siostry Faustyny.
4. W sobotę, 10 października, udajemy się z pielgrzymką do Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach, gdzie podczas Mszy Świętej o godz. 11.00 otrzymamy dla naszej świątyni relikwie św. Siostry Faustyny Kowalskiej.
Zbiórka pielgrzymów o godz. 6.30 przy ul. Kilińskiego. Prosimy o punktualne przybycie.
Tego dnia będziemy również modlić się za naszą Ojczyznę przez wstawiennictwo bł. ks. Jerzego Popiełuszki, którego relikwie znajdują się w naszej świątyni. Będziemy prosić o pokój, zgodę i jedność w naszej Ojczyźnie.
5. Wielkimi krokami zbliża się peregrynacja Obrazu Jezusa Miłosiernego oraz uroczyste przyjęcie relikwii św. Siostry Faustyny. Bardzo prosimy wszystkich Parafian o duchowe i zewnętrzne przygotowanie się do tego wyjątkowego czasu łaski dla naszej parafii.
Zwracamy się z serdeczną prośbą do mieszkańców ulic Kościuszki, Klasztornej, Ćmielowskiej i Lipowskiej oraz wszystkich chętnych Parafian o włączenie się w udekorowanie trasy przejazdu i uroczystego powitania Obrazu Jezusa Miłosiernego. Niech nasze ulice i domy staną się znakiem wiary, radości i otwartych serc na Chrystusa Miłosiernego.
W przyszłą niedzielę będzie można zaopatrzyć się w materiały duszpasterskie i dewocjonalia związane z peregrynacją, które pomogą nam przygotować nasze rodziny i domy na ten szczególny czas.
6. Od wtorku przyszłego tygodnia rozpoczniemy rekolekcje parafialne przed peregrynacją Obrazu Jezusa Miłosiernego. Nauki rekolekcyjne będą głoszone we wtorek, środę i czwartek podczas Mszy Świętej o godz. 18.00.
W czwartek 15 października od godz. 19.00 zapraszamy na spowiedź świętą, która będzie zwieńczeniem naszego rekolekcyjnego przygotowania. Zachęcamy wszystkich Parafian, aby skorzystali z sakramentu pojednania i z odnowionym sercem przygotowali się na spotkanie z Chrystusem Miłosiernym.
Szczegółowy program peregrynacji oraz całonocnego czuwania, z wyznaczonymi godzinami modlitwy dla poszczególnych ulic i wiosek naszej parafii, podamy w przyszłą niedzielę. Program będzie również dostępny na stronie internetowej naszego klasztoru.
7. W przyszłą niedzielę po Mszy Świętej o godz. 12.00 zapraszamy wszystkich mężczyzn na spotkanie z Rycerzami Kolumba. Szczególnie zapraszamy mężczyzn, którzy chcieliby aktywniej włączyć się w życie naszej parafii.
8. W przyszłą niedzielę będziemy również przeżywać XXVI Dzień Papieski pod hasłem „Św. Jan Paweł II. Uczeń-Misjonarz”. Po Mszach Świętych odbędzie się zbiórka do puszek na rzecz Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”, wspierającej poprzez program stypendialny zdolną młodzież z niezamożnych rodzin.
9. Zbliża się listopad – miesiąc szczególnej modlitwy za naszych zmarłych. Od dzisiaj można składać wypominki roczne i listopadowe. Kartki wypominkowe są wyłożone na klęczniku pod chórem, a wypełnione można składać w zakrystii lub kancelarii parafialnej.
Przypominamy, że ofiary składane przy okazji wypominków są dobrowolne. Przez cały listopad będziemy modlić się za naszych zmarłych podczas nabożeństwa wypominkowego o godz. 17.30 oraz Mszy Świętej sprawowanej w ich intencji o godz. 18.00.
10. Serdecznie dziękujemy wszystkim, którzy pomogli nam przygotować i pięknie przeżyć jubileuszowe uroczystości ku czci św. Franciszka. Dziękujemy za wspólną modlitwę, obecność, wszelką pomoc, przygotowanie i wystrój naszej świątyni oraz składane ofiary.
Szczególne słowa wdzięczności kierujemy do mieszkańców Zochcinka za złożoną ofiarę na przygotowanie peregrynacji Obrazu Jezusa Miłosiernego oraz do Franciszkańskiego Zakonu Świeckich za ufundowanie nowego ornatu dla naszej świątyni. Dziękujemy za te piękne znaki troski o naszą wspólnotę parafialną i klasztorną.
Niech dobry Bóg wynagrodzi wszelkie dobro swoim błogosławieństwem.
11. Wszystkim Parafianom, Dobrodziejom, Przyjaciołom naszej świątyni i Gościom, którzy dziś razem z nami przeżywają uroczystość św. Franciszka, życzymy obfitości Bożego błogosławieństwa na rozpoczynający się tydzień.
Niech św. Franciszek wyprasza nam serca pełne pokoju, prostoty i miłości do Chrystusa, a Matka Boża otacza nas swoją macierzyńską opieką.
Pokój i dobro!

ŚW. JAN PAWEŁ II, UCZEŃ-MISJONARZ
List pasterski Konferencji Episkopatu Polski
zapowiadający ogólnopolskie obchody XXVI Dnia Papieskiego, 11 października 2026 r.
Drodzy uczniowie-misjonarze, Siostry i Bracia!
Przypowieść o winnicy z dzisiejszej Liturgii Słowa w najszerszym sensie jest obrazem historii świata. Bóg z niesamowitą cierpliwością nieustannie posyła do nas swoich proroków, by głosili Jego miłosierdzie i wzywali nas do nawrócenia.
Jednym z tych wielkich proroków, których Bóg nam posłał, by nas obudzić, był św. Jan Paweł II. Jego życie i słowa wciąż inspirują nas do tego, by odnawiać Kościół i świat oraz być uczniami-misjonarzami. Stąd hasło XXVI Dnia Papieskiego, który będziemy przeżywać już za tydzień, w całej Polsce i środowiskach polonijnych. To piękne określenie, uczeń-misjonarz, pochodzi z nauczania papieża Franciszka, ale swoimi korzeniami sięga głęboko dokumentu św. Jana Pawła II o powołaniu i misji świeckich w Kościele i świecie (Christifideles laici). A podczas pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny Papież Polak mówił nam wprost: Musicie myśleć o sobie w kategoriach uczniów Chrystusa. Chrystus wciąż ma uczniów, wszyscy jesteśmy Jego uczniami (por. Częstochowa, 6 czerwca 1979 r.). Czy tak o sobie myślimy?
I. Uczeń rodzi się z miłości
Wszystko w naszym życiu duchowym zaczyna się od osobistego doświadczenia, że Bóg jest miłością. Nasza droga wiary rozpoczyna się w dniu Chrztu Świętego, ale przecież nie jest to tylko jednorazowy obrzęd z przeszłości. Bóg nie pokochał każdego z nas tylko raz i kiedyś. On kocha aktualnie i aktywnie, niezależnie od tego, jak bardzo skomplikowało się nasze życie. Czy o tym ciągle pamiętamy? Czy ta łaska chrztu ma realne konsekwencje w naszej poniedziałkowej drodze do pracy, w relacjach z rodziną, w naszym czasie wolnym?
Chrystus patrzy na Was z miłością! Patrzy z miłością na każdego człowieka – pisał do młodych św. Jan Paweł II – Gdy wszystko przemawia za tym, aby zwątpić w siebie oraz w sens własnego życia, wówczas to spojrzenie Chrystusa, świadomość miłości, która w Nim okazała się potężniejsza od wszelkiego zła i wyniszczenia – ta świadomość pozwala nam przetrwać (św. Jan Paweł II, List Parati semper). Tego pełnego czułości Chrystusowego spojrzenia doświadczamy w sakramentach, szczególnie w Eucharystii, na modlitwie, w Słowie Bożym i we wspólnocie wierzących w Kościele. Nie możemy zapomnieć także o katechezie, poprzez którą poznajemy coraz gruntowniej tajemnicę Chrystusa. Bycie uczniem to jednocześnie relacja, którą trzeba nieustannie pielęgnować i o nią dbać, aby żyć w zjednoczeniu z Chrystusem. Miłość Boga jest siłą, która ucznia czyni misjonarzem, a misjonarz nie może nie świadczyć o tym, czego doświadcza.
II. Misjonarze codziennego życia
Prawdziwy uczeń nie ucieka od prawdy o sobie. Odkrywamy więc siebie – mówił św. Jan Paweł II – człowieka wewnętrznego z jego właściwościami, talentami, szlachetnymi pragnieniami, ideałami – ale równocześnie odkrywamy słabości, wady, złe skłonności, egoizm, pychę, zmysłowość. Czujemy doskonale, że o ile pierwsze rysy naszego człowieczeństwa zasługują na to, aby je rozwijać i umacniać – to drugie musimy przezwyciężać, zwalczać, przetwarzać. Jak? Przez codzienne, zwykłe rzeczy: krótki, wieczorny rachunek sumienia, dobrą spowiedź, rekolekcje, mądre kierownictwo duchowe. Każda wielka przemiana tego świata zawsze, bez wyjątku, zaczyna się od przemiany nas samych.
Najskuteczniejszym narzędziem ewangelizacji jest zwykłe świadectwo. Św. Jan Paweł II w genialny sposób przypominał, że współczesny człowiek ufa doświadczeniu i faktom, a nie teoriom. Człowiek współczesny bardziej wierzy świadkom, aniżeli nauczycielom – pisał papież-Polak w Redemptoris Missio – (…) Pierwszą formą świadectwa jest samo życie misjonarza, rodziny chrześcijańskiej i kościelnej wspólnoty, które uwidacznia nowy sposób postępowania (RM, 42).
Żyjemy w świecie ludzi wpatrzonych w smartfony, tablety i ekrany. Oni natychmiast wyczują fałsz. Oni chcą widzieć w nas prawdziwych chrześcijan z krwi i kości. Z podziwem, a czasem może nawet z zazdrością, patrzymy na ludzi, którzy podczas festiwali, koncertów, w przestrzeni internetowej, poprzez książki dzielą się historiami nawrócenia i Bożego działania w ich życiu. Czasem jednak ważniejsze i trudniejsze jest świadectwo naszego codziennego życia. Możemy być pierwszą Ewangelią, którą przeczytają nasi sąsiedzi, przyjaciele i dzieci. Naszą misją może być odwaga czynienia znaku krzyża w pociągu, zdolność do postu w środowisku, w którym takie gesty bywają ośmieszane i wreszcie to, że nasze rodziny stanowią środowisko bezinteresownej miłości.
III. Świat potrzebuje świadków
Ewangelizacja nie jest więc zarezerwowana tylko dla księży i sióstr zakonnych. Na mocy chrztu jako uczniowie Chrystusa wszyscy jesteśmy misjonarzami. Bycie uczniem-misjonarzem nie musi dziś oznaczać nawet przekraczania granic swojej Ojczyzny. Jesteście powołani do pracy misyjnej na terenach, które niekoniecznie leżą w dalekich krajach, ale mogą się znajdować wszędzie, także i tam, gdzie żyjecie na co dzień – pisał do młodzieży św. Jan Paweł II. – Nie lękajcie się zaproponować Chrystusa temu, kto Go jeszcze nie zna. Oczywiście należy to czynić z zachowaniem należnego szacunku dla wolności sumienia każdego człowieka, ale koniecznie trzeba to czynić (por. Orędzie na VII Światowe Dni Młodzieży 1992 r.). Papież przekonywał młodych, że pomoc komuś w odkryciu Jezusa to największy akt miłości bliźniego, jaki możemy mu podarować.
Świeccy katolicy, według świętego Jana Pawła II, mają szczególne obszary dawania świadectwa w miejscach często niedostępnych dla osób duchownych (por. ChL 32-44). Są nimi m.in.: troska o godność i życie człowieka we wszystkich etapach jego rozwoju, wolność religijna, rodzina, wolontariat i dzieła miłosierdzia, zaangażowanie w politykę i kwestie społeczno-gospodarcze oraz kultura. Dzisiaj nowym kontynentem misyjnym stał się też Internet, media społecznościowe oraz niesamowite wyzwania, jakie niesie ze sobą tzw. „sztuczna inteligencja”. Pamiętajmy jednak, że żadna maszyna, choćby potrafiła najmądrzej cytować Biblię i opowiadać o wierze, nie nakarmi ludzkiej duszy i nigdy nie zastąpi człowieka, który z pasją świadczy o Chrystusie.
Jesteśmy świadkami wielu inicjatyw, w których świeccy wraz z duchownymi podejmują posługę głoszenia Słowa Bożego. Jeżeli jednak spojrzymy na świat nauki, polityki, ekonomii i kultury, to nie jest on dostatecznie przeniknięty wartościami chrześcijańskimi. Utopią byłoby myślenie, że da się stworzyć idealny system gospodarczo-polityczny. Nie znaczy to jednak, że jako chrześcijanie nie mamy w te przestrzenie konsekwentnie wchodzić i przemieniać je w duchu Ewangelii. Bardzo potrzeba dziś zaangażowania świeckich, którzy z kompetencją i odwagą będą promować chrześcijańską wizję człowieka, rodziny, pracy i wspólnoty narodowej. Uczniowie-misjonarze muszą upominać się o respektowanie godności ludzkiej pracy, walczyć o uczciwość, prawdę, pokój, solidarność, miłosierdzie, troszczyć się o miłość Ojczyzny i dobro wspólne. W dużym stopniu realizuje się to poprzez edukację oraz działalność organizacji, których członków łączą wyznawane wartości chrześcijańskie.
IV. „Żywy pomnik” św. Jana Pawła II
Zadanie wychowywania uczniów-misjonarzy stawia sobie również Fundacja „Dzieło Nowego Tysiąclecia”, łącząc rozwój talentów z formacją duchową. Dzięki wsparciu finansowemu Fundacji – wspomina pochodząca z okolic Otwocka Zuzanna – mogłam w liceum kupić laptop, na którym przygotowywałam się do matury z informatyki, a także opłacić dodatkowe zajęcia z angielskiego i francuskiego. Ze stypendium finansowałam wydatki związane z wyczynowym uprawianiem lekkiej atletyki. Fundacja pokazała mi również podstawy wiary, zapewniła wsparcie formacyjne i dostęp do wyjątkowych osób duchownych, które przez te lata pomagały mi w drodze nawrócenia. Obecnie studiuję w Filadelfii i pracuję naukowo, wykorzystując metody uczenia maszynowego do projektowania urządzeń wspierających naukę mowy u dzieci z autyzmem. Moim marzeniem jest założenie rodziny na wzór świętych Zelii i Louisa Martinów.
W przyszłą niedzielę, podczas kwesty przy kościołach i w miejscach publicznych, będziemy mogli wesprzeć budowany od 26 lat „żywy pomnik” św. Jana Pawła II. Niech nasze zaangażowanie będzie świadectwem, że chcemy być rzeczywiście uczniami-misjonarzami.
Na czas owocnego przeżywania XXVI Dnia Papieskiego udzielamy wszystkim pasterskiego błogosławieństwa.
Podpisali pasterze Kościoła katolickiego w Polsce obecni na 405. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski.
Łomża, 10 czerwca 2026 r.





11 pazdziernika 2026.
Nie odkładaj dobra na później – miłosierdzie, które nie zwleka
W Księdze Przysłów czytamy: „Nie odmawiaj dobra uprawnionemu, gdy masz możliwość działania. Nie mów bliźniemu: «Idź sobie, przyjdź później, dam jutro» – gdy możesz dać zaraz” (Prz 3,27–28). Słowa te przypominają nam, że miłosierdzie nie polega jedynie na dobrych chęciach. Powinno wyrażać się w konkretnych czynach, podejmowanych wtedy, gdy drugi człowiek potrzebuje naszej pomocy. Każdy z nas zna takie sytuacje. Wiemy, że ktoś z rodziny jest chory i warto byłoby go odwiedzić. Myślimy jednak: „Pojadę w przyszłym tygodniu”. Od dawna nie rozmawialiśmy ze starszym sąsiadem, ale tłumaczymy sobie: „Zajrzę do niego, kiedy będę miał więcej czasu”. Ktoś prosi nas o pomoc, a my odpowiadamy: „Teraz nie mogę, może innym razem”. Oczywiście mamy swoje obowiązki i nie zawsze możemy natychmiast odpowiedzieć na potrzeby drugiego człowieka. Problem zaczyna się jednak wtedy, gdy odkładanie dobra staje się naszym przyzwyczajeniem. Czasami nie chodzi nawet o brak czasu, ale o wygodę. Pomoc drugiemu człowiekowi wymaga przecież wysiłku, zmiany planów, a niekiedy rezygnacji z własnych przyjemności. Łatwiej więc powiedzieć sobie: „Zrobię to później”. Tymczasem dobro, które możemy uczynić dzisiaj, nie zawsze będzie możliwe jutro.
Święty Jakub Apostoł napisał: „Kto zaś umie dobrze czynić, a nie czyni, grzeszy” (Jk 4,17). Są to słowa bardzo wymagające. Przypominają nam, że nie wystarczy unikać zła. Chrześcijanin powinien również starać się czynić dobro. Możemy współczuć człowiekowi choremu, ale jeżeli mamy możliwość go odwiedzić, samo współczucie nie wystarczy. Możemy żałować człowieka samotnego, ale czasami potrzebuje on przede wszystkim naszej obecności. Możemy wiedzieć, że ktoś znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, ale dopiero konkretna pomoc sprawia, że nasze współczucie staje się uczynkiem miłosierdzia. Pan Jezus w przypowieści o miłosiernym Samarytaninie pokazuje człowieka, który nie odłożył pomocy na później. Zobaczył rannego, zatrzymał się i opatrzył jego rany. Nie powiedział: „Teraz się spieszę, pomogę ci, kiedy będę wracał”. Miłosierdzie Samarytanina polegało nie tylko na tym, że dostrzegł cierpienie, ale również na tym, że odpowiedział na nie bez zbędnej zwłoki.
Warto pamiętać, że niektórych rzeczy nie da się nadrobić. Czasami odkładamy odwiedziny u starszej osoby, rozmowę z kimś bliskim czy pojednanie z człowiekiem, z którym od dawna pozostajemy w konflikcie. Wydaje nam się, że zawsze będzie jeszcze czas. Tymczasem życie pokazuje, że nie każda okazja powraca. Może się zdarzyć, że zabraknie już możliwości spotkania, rozmowy czy wypowiedzenia dobrego słowa. Nie chodzi o to, aby żyć w ciągłym pośpiechu albo poczuciu winy. Chodzi raczej o świadomość, że czas, który możemy ofiarować drugiemu człowiekowi, jest również darem miłosierdzia.








Rok św. Franciszka
Z radością ogłaszamy promulgację Dekretu ustanawiającego specjalny Rok Jubileuszowy na pamiątkę osiemsetlecia śmierci (Transitus) św. Franciszka z Asyżu. Jego Świątobliwość Papież Leon XIV postanowił, że w okresie od 10 stycznia 2026 r. do 10 stycznia 2027 r. będzie obchodzony Rok św. Franciszka, podczas którego wszyscy wierni chrześcijanie są zaproszeni do naśladowania przykładu Świętego z Asyżu, stając się wzorami świętości życia oraz niestrudzonymi świadkami pokoju. Penitencjaria Apostolska udziela odpustu zupełnego, na zwykłych warunkach, tym, którzy pobożnie wezmą udział w tym nadzwyczajnym Jubileuszu, stanowiącym niejako idealną kontynuację Jubileuszu Zwyczajnego Roku 2025.
Ten Rok Jubileuszowy jest skierowany w sposób szczególny do członków Rodzin Franciszkańskich Pierwszego, Drugiego i Trzeciego Zakonu — zarówno regularnego, jak i świeckie — a także do instytutów życia konsekrowanego, stowarzyszeń życia apostolskiego oraz wspólnot i stowarzyszeń, które zachowują Regułę św. Franciszka lub inspirują się jego duchowością. Jednakże łaska tego szczególnego roku rozciąga się również na wszystkich wiernych bez wyjątku, którzy — z sercem wolnym od przywiązania do grzechu — nawiedzą w formie pielgrzymki jakikolwiek kościół klasztorny franciszkanów lub miejsce kultu poświęcone św. Franciszkowi w dowolnej części świata. Osoby w podeszłym wieku, chorzy oraz ci, którzy z poważnych powodów nie mogą opuszczać domu, będą mogli również uzyskać odpust zupełny, łącząc się duchowo z obchodami jubileuszowymi oraz ofiarując Bogu swoje modlitwy, cierpienia i dolegliwości.
W tym czasie świętowania, który wieńczy osiem wieków pamięci franciszkańskiej, serdecznie zapraszamy wszystkich wiernych do czynnego udziału w tym wyjątkowym Jubileuszu. Jaśniejący przykład św. Franciszka, który stał się ubogi i pokorny, aby być prawdziwym alter Christus na ziemi, niech natchnie nasze serca do życia autentyczną miłością chrześcijańską wobec bliźnich oraz do szczerych dążeń do zgody i pokoju między narodami. Idąc śladami Biedaczyny z Asyżu, przemieniajmy nadzieję, która uczyniła nas pielgrzymami w Roku Świętym, w żarliwość i gorliwość czynnej miłości. Niech ten Rok św. Franciszka stanie się dla każdego z nas opatrznościową okazją do uświęcenia oraz ewangelicznego świadectwa we współczesnym świecie — na chwałę Boga i dla dobra całego Kościoła.
Warunki uzyskania odpustu:
(dla siebie lub dla zmarłych)
- spowiedź sakramentalna w celu trwania w stanie łaski uświęcającej (w ciągu ośmiu dni przed lub po);
- uczestnictwo we Mszy Świętej oraz przyjęcie Komunii Świętej;
- nawiedzenie w formie pielgrzymki jakiegokolwiek kościoła klasztornego franciszkanów lub miejsca kultu poświęconego św. Franciszkowi w dowolnej części świata;
- odmówienie wyznania wiary Credo i modlitwy Ojcze nasz dla ponownego potwierdzenia godności dzieci Bożych, otrzymanej w sakramencie Chrztu Świętego;
- modlitwa w intencjach Ojca Świętego dla potwierdzenia swojej przynależności do Kościoła, którego fundamentem i widzialnym centrum jedności jest Biskup Rzymu.
POKÓJ I DOBRO

Matko Boża Opatowska
Przewodniczko po pokrzyżowanych życia drogach
Maryjo, Matko, której Bóg
powierzył prowadzenie Jego dzieci przez zawiłe życiowe dróżki, w Twoje ręce składam drogę życia.
Nikt, nawet zły, nie może pozbawić Cię
możliwości udzielenia mi miłosiernej pomocy.
Nie ma takich skrzyżowań życia,
których Ty nie mogłabyś przekroczyć.
Matko Wszechmocna,
proszę weź mnie i przeprowadź
przez moje pokrzyżowane życie.
Oddaje się pod Twoją opiekę i proszę o pomoc, o umocnienie moich wątłych sił, ubogacenie w mojej nędzy,
oswobodzenie od wszystkiego,
co przeszkadza mi być z Chrystusem -
- jedyna Pocieszycielko dana mi przez Boga.
Matko Boża Opatowska, módl się za mnie,
módl się za nami
OO. Bernardyni - Opatów
Tłocznia Mistyczna
Panie Jezu Chryste, Życie i Zmartwychwstanie nasze.
Jesteś Drogą, która prowadzi nas do Ojca,Prawdą, która nas wyzwala,
Życiem, które napełnia nas radością.
Prosimy nawiedź nas, ożyw mocą i światłem Ducha Świętego, abyśmy podążali z Tobą Panie nawet przez najbardziej zawiłe ścieżki życia.
Prowadź nas do radości swojego Królestwa przez otwartość na bliźnich, dzieląc ich bóle i strapienia, radości i nadzieje.
Umocnij naszą wiarę, nadzieję i miłość, abyśmy swoim życiem głosili radosną nowinę, że każdy kto wierzy w Ciebie, nie zginie, ale będzie miał życie wieczne.
Amen.
OO. Bernardyni - Opatów

Nazwa Projektu:
"Wykonanie kompleksowych prac konserwatorskich
w kościele p.w.
Wniebowzięcia NMP, OO. Bernardynów
w Opatowie"
współfinansowany przez Unię Europejską
z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego
w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2007-2013
i ze środków finansowych Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
"... dla rozwoju województwa świętokrzyskiego..."